Hoogheid, wij loven uw overwinning.
Volgende week weer, Ander? - Tot uw dienst.
Dat was geweldig, Thor.
Triomfantelijk, ondanks de problemen met de greep.
Die was gewoon te glad.
Ik zal de dwergen ervoor berispen. - Goed idee.
Sif.
Waar was je?
Ik ben weggegaan toen je je zwaard teruggeworpen kreeg.
De dwergen hadden de greep... - Geef je nu de dwergen de schuld?
Was dat het idee van Loki? - Had ik vandaag niet mogen winnen dan?
Niet alleen vandaag niet.
Zo'n opmerking vereist een verklaring. - Verklaar mij eens iets.
Waarom geef je de overwinning nooit aan de Einherjar...
de meest gevierde krijgers in Asgard? - Ik ben beter dan zij.
O ja? Zij hebben tegen de gevaarlijkste wezens gevochten.
Jij hebt je koninkrijk nog nooit verlaten.
Ik heb wel de kracht van Odin. - Ja, en de autoriteit.
Ze moeten wel verliezen.
Waarom heb je zo weinig vertrouwen in me?
Ik ben de enige die vertrouwen in je heeft. De rest behandelt je als 'n verwend kind.
Zo is het genoeg.
Je bent nog nooit een eerlijk gevecht aangegaan.
Aangezien jij aardig kunt vechten. Maak jij van mij maar een eerlijk man.
Pas op met wat je zegt.
Kies je wapen, wicht.
Een hooivork? Je hebt echt geen vertrouwen in m'n vaardigheden.
Vaarwel, Thor.
Thor had ongelijk over jou. Je past zo bij de Walkures.
Je bewijst je broer geen gunst, Loki. Bescherm hem niet langer.
We konden ons ternauwernood vasthouden aan een ijsberg.
Rookpluimen kwamen omhoog uit de kloof.
Vuur? In Jotunheim? - Draken, liefje.
Hoeveel zaten er achter je aan? - Zeven.
Tien. - Twaalf, op z'n minst.
En er kwamen IJsreuzen aan. We konden niet ontkomen, maar...
Maar de drie Krijgers waren niet zo makkelijk af te leiden van hun doel.
Want het zwaard van Surtur is het waard om je leven voor te riskeren.
Kijk eens wie we daar hebben. Gegroet, Thor.
Gefeliciteerd met je overwinning van vandaag.
Al valt die in het niet bij de overwinningen buiten de arena.
Misschien wil je de volgende keer met ons mee, Thor?
Je weet dat hij het koninkrijk niet mag verlaten.
Hoe durf je de prins te bespotten.
Thor, het zijn maar grapjes. We zijn toch vrienden?
Waar heeft hij last van?
Eminentie, we hebben vernomen dat de Walkures een nieuw kamp hebben...
in de bossen van Yggdrasil ten westen van Svartalfheim.
Vader...
Skalla, hoe kom je aan je informatie?
De verkenner die hen volgde, is nooit teruggekomen.
We zijn Brunhilde gevolgd na haar geheime ontmoeting met lady Sif.
Dank jullie wel. Tot zover ons beraad van vandaag.
Heren.
Zo zoon, vertel het me maar.
Ik wil uw toestemming om met de Einherjar mee op pad te gaan.
Je kent m'n antwoord. - Ik ben het er niet mee eens.
Je bent de zoon van Odin en hebt daarom andere verantwoordelijkheden...
dan die van een krijger. - Een krijger weet waar z'n grenzen ligt.
Ik begrijp het al. Je denkt dat je training hier niet meer voldoende is.
Ze zeggen dat de Einherjar me laten winnen.
Klopt dat?
Ja.
Waarom? - Jij hebt je training omgezet...
in publiekelijk vermaak. We kunnen het ons niet veroorloven dat je verliest.
Dus ook u twijfelt aan m'n vaardigheden. - Koningen trekken niet ten strijde.
Ze vermijden juist het gevecht.
Conflicten vermijden klinkt meer iets voor Loki. Misschien moet hij uw troon erven.
Misschien gebeurt dat ook. Maar jij blijft in Asgard.
Ik ben je koning en je vader. Je moet me gehoorzamen.
Kom er maar uit, Algrim.
Ik ben onder de indruk. Je hebt me in het donker waargenomen.
Dat kunnen er niet veel. - Eerlijk gezegd kan ik het ook niet.
Maar je komt altijd opdagen na een ruzie met vader.
Omdat jij dan altijd geneigd bent om iets doms te doen.
En ik laat me altijd door je ompraten. Maar deze keer niet.
Thor. Waar ga je heen dat je zo'n groot wapen nodig hebt?
Wist je dat er een proef bestaat voor jonge krijgers?
Een geheime speurtocht. - Ja, daar weet ik van.
Het is een overgangsritus.
Krijgers doen het elk jaar. Er vallen geen doden bij.
Omdat het voorwerp van de speurtocht nooit gevonden wordt.
Het vinden van het zwaar van Surtur is niet het doel. Het gaat om de zoektocht.
Wil je je bekwamen als indringer? - Inderdaad.
Als het in Jotunheim is. - Thor.
Onze wapenstilstand met de IJsreuzen is breekbaar.
Ze mogen je niet in hun koninkrijk zien. - Dat gebeurt ook niet.
Je schat die lomperiken te hoog in.
Vergeef me, Algrim. Ik dacht niet na.
Doe het niet, Thor.
Of laat anders het lot van mijn volk als voorbeeld dienen.
De IJsreuzen zijn gevaarlijk. - Dat weet ik.
Ik zal voorzichtig zijn.
En Algrim, zoals altijd, blijft dit onder ons.
Ik zal zo lang mogelijk m'n mond houden.
Dank je. Je bent een goede vriend.
Het lukt.
Probeer er nu invloed op uit te oefenen. Hou het bij drie woorden.
Geef magie aan water.
De kracht van een betovering ligt in het fluisteren.
Een ware meester hoeft alleen te denken.
Geef...
magie...
aan water.
Vind je dat grappig? - Je hebt magie gegeven aan water.
Het werd een slang en een slang bijt. Je hebt het perfect gedaan.
Echt waar? - Je bent gewoon geweldig.
Metaal en steen zijn makkelijk. Maar een leerling die water beheerst...
vormt een driedubbele dreiging, want water is ook mist en ijs.
Amora.
Laat ons alleen.
Ja, hoogheid.
Heb je iets nodig, broer? - Ja.
Hoe gaat het met je toverkunsten? - Heel goed. Hoezo?
We sluipen aan boord van de Thunder Runner.
Jouw gaven zullen van pas komen.
Ik heb gelogen. Zo goed ben ik niet.
Dit is hem. We verstoppen ons in het scheepsruim.
Verstoppen we ons voor onze vrienden?
Vrienden die nooit zouden uitvaren met de zoons van Odin aan boord.
Schiet op voordat... - Niet meer dan zeven dagen.
Al zal het als een eeuwigheid aanvoelen...
door de gevechten met de monsters in Jotunheim.
Breng je iets voor ons mee?
Een klauw of een slagtand van zo'n monster misschien?
Het is werkelijk prachtig, Loki. Zo hebben we Asgard nog nooit gezien.
Daar had ik ook nooit behoefte aan.
Kom op. De drie Krijgers zijn altijd ongeschonden thuisgekomen.
Maar wij zijn van koninklijke bloede. Dit is niets voor ons.
Wees niet bang. Ik weet hoe ik met een zwaard moet omgaan.
Ik bescherm je.
Sif had gelijk. Ik heb hem geen gunst bewezen.
Algrim.
Sire? Is er iets? - Nee.
Ik zoek alleen m'n zoons. Heb jij ze gezien?
Al een paar uur niet meer, milord. Maar dat is niet vreemd op dit tijdstip.
Sire. Hebt u een reden om bezorgd te zijn?
Thor en ik hadden ruzie.
Onenigheden zijn heel normaal. Hij is bijna volwassen.
Ja, bijna. Nog niet helemaal, ondanks dat hij dat zelf denkt.
Ik vrees dat hij iets doms heeft gedaan.
Iemand die bekend staat als Alvader...
moet toch twee jongens kunnen opvoeden.
Het zijn geen alledaagse jongens, sire.
Algrim, ben ik een goede vader?
Bescherm ik ze teveel?
Mijn kinderen hebben nooit de kans gehad om...
volwassen te worden...
maar ik geloof dat je ze wegjaagt door ze te veel te beschermen.
Je leert het meest als er echte consequenties aan verbonden zijn.
Misschien kunt u ze dat nu leren.
Dat was een wijze raad. En zoals altijd zeer gewaardeerd.
Wakker worden, Loki. - Wat is er?
Het schip ligt stil. We zijn in Jotunheim.
De volgende keer maak ik je af.
Het is kleiner dan ik dacht.
Liefje, weet je waar een galante krijger als ik...
een klauw of snijtand van een wilde witte beer kan kopen?
Nog een rondje.
Ga je nu voor Nixie's? Nu dat duidelijk is...
wat dacht je van een leuk, mollig Hobgoblin-meisje?
Maak maar grapjes. Wacht maar af als het later wordt.
Weg met die barse blik. Anders mag je bij de Grieken gaan zitten.
Zeven dagen in dit stinkgat om verhalen te jatten...
heeft z'n glans nu wel verloren. - Dat geldt voor alles bij jou, Hogun.
Ik denk dat ik maar eens ga slapen.
Er komt een nieuw verhaal aan.
Ik ga wat mysterie-vlees voor ons regelen en jullie gaan kijken of je wat opvangt.
Kennen jullie die van de drie avonturiers die nooit verder kwamen dan de kroeg?
Hallo, vrienden.
Sire.
Hoe komt u hier terecht?
Met een tochtige, kleine schuit genaamd Thunder Runner.
Als verstekeling? - Op ons schip?
Het wordt nog erger.
Je hebt Loki meegenomen.
We worden allemaal gevierendeeld.
Rustig maar. Hef je bierkroes om te proosten.
Op koude werelden en verloren zwaarden.
Je hebt m'n bier gepakt.
Hoe durf je met je stinkende poot aan de zoon van Odin te zitten?
Laat los.
Fenris.
Ik dacht nog wel dat z'n poot vies rook.
Leeg.
Laat het regenen.
Genoeg.
Barkeeper, er gaat iemand met uw geldkist vandoor.
Wie is er begonnen? - Maakt dat ooit iets uit?
Heb je m'n zwaard gezien? - Nee.
We gaan het zoeken.
Dag, dames. Misschien kunnen we later...
Heb je een zwaard gezien? Goud, versierd, perfect blad.
Hier. Probeer deze.
Dat is beter dan niets.
Heb jij wat magie gebruikt? - Nee.
Ik neem je te grazen.
Laat vallen.
Dat is hartverscheurend.
Opschieten.
Dat lijkt me genoeg avontuur voor één reisje.
Mee eens. - Laten we dan koers zetten naar huis.
Met een gunstige wind zijn we er morgenochtend.
We zijn gekomen voor het zwaard van Surtur. Eerder gaan we niet naar huis.
Jullie hebben m'n broer gehoord. Op naar Jotunheim.
Ik prijs je aanleg, nieuweling...
maar het is duidelijk dat je gedachten worden opgeslokt door een man.
Het spijt me, Brunhilda. - Dat is niet nodig.
We hebben allemaal iets soortgelijks meegemaakt.
Maar dit is Kona Livandi.
Waar we leren niet langer afhankelijk van mannen te zijn.
Hier zijn we vrij om alles uit onszelf te halen.
Ja, mevrouw. Dat is waarom ik hier ben. - Luister dan naar m'n advies.
Mannen zijn maar nuttig voor één ding. Verder kunnen we zonder ze.
Ga nu terug naar je plek.
Ik sta op het punt te gaan huilen, jongens.
Ze was verre van mooi, maar ze deed altijd wat ze moest doen.
Iets wat ik erg ben gaan waarderen. - Heren, laat het toch los.
We kunnen maar één kant op.
Hoe kunt u nu fluiten? M'n lippen zijn bevroren.
Ik heb het nog nooit zo koud gehad.
Jij loopt erbij alsof het lente is.
Dat is het bewijs dat ik sterker ben dan jij.
Prima, dan laat ik de eerste IJsreuzen aan jou over, broertje.
Wacht. Ik voel beweging.
Sneeuwelfjes. Wat zouden we zonder jouw scherpe gevoel moeten doen?
Kleine etter. - Blijf op je hoede, vrienden.
Het zwaard van Surtur komt niet vanzelf naar ons toe.
Thor?
Je geeft het toch niet op, hè? - Ik vrees dat Algrim gelijk had.
Waarover? - Dat het zwaard nooit gevonden wordt.
Wat weet hij daar nu van? - Hij kent Jotunheim heel goed.
Het heeft hem z'n volk ontnomen alsof ze nooit hebben bestaan.
Nee, dat hebben de IJsreuzen gedaan. Niet het land zelf.
Het maakt niet uit. We hebben geen verwantschap met het ijs.
Hun geheimen zijn veilig voor ons. - Elk geheim heeft aanwijzingen.
Herinner je de heldenverhalen nog die we vroeger moesten onthouden?
Ik ben dol op die verhalen.
Ik kan 'Odins overwinning op Surtur' nog zo opzeggen.
Ik ook.
Dan zou je die vallei moeten herkennen. Daar vond de overwinning plaats.
Ja, ik zie het.
Daar begon het.
Vader had het enige wapen dat het zwaard van Surfur kon verslaan:
Z'n speer Gungnir.
Hij wachtte op het juiste moment.
Vader was wijs en wist dat hij eerst de Vuurreus moest afmatten.
Surtur was zo uitgeput dat hij twee handen nodig had...
om z'n zwaard te heffen, en zo maakte hij zichzelf kwetsbaar.
Daar moet het zijn. Aan de voet van die berg.
Ik kan geen stap meer zetten.
Wacht. Ik hoor iets.
Wat is het deze keer, Hogun? Een mot, een krekel? Of misschien...
Beweeg je niet.
Kom binnen.
Sire. Er is een bezoeker uit een andere wereld voor u.
Neem jij het maar van me over vandaag.
Dat heb ik gedaan. Maar dit gaat over Thor en Loki.
Breng hem naar binnen.
Wat is uw nieuws? - Nieuws?
Ik kom smartengeld halen. M'n onderkomen is vernietigd.
En waarom komt u hier geld halen? - Omdat uw zoons verantwoordelijk zijn.
Een van hen liet dit achter.
Broer.
Daar.
Het is prachtig. - En groot. Enorm.
Wist iemand dat het zo groot was? - Ik niet.
Ik ben verbaasd. - De dwergen noemen 't 'Hellevuur Staal'.
Het past zich aan aan de hand van diegene die het hanteert.
Hogun, kun jij het los krijgen? - Ja. Naar achteren.
Broer. - Wat een kracht.
Dit is geen onschuldige zoektocht meer. We moeten zo niet gevonden worden.
Geen zorgen, Loki. Ik daag iedereen uit om tegen ons te vechten.
Zeker nu we hiermee zijn bewapend.
We moeten onmiddellijk terug naar Asgard.
Mee eens. Maar dan moeten we eerst noordwaarts.
Noordwaarts?
We moeten vervoersmiddelen hebben. We halen paarden in Koni Lifandi.
Van de Walkures? Die doden ons liever dan dat ze ons paarden geven.
Ze helpen ons nooit. - Zij niet.
Maar Sif wel.
Je wilt er dus vanwege Sif naartoe.
Nee, Loki. Ik wil alleen zorgen dat we thuis komen. Niet meer.
Hoor je dat? We gaan naar het trainingskamp van de Walkures.
Van de ene koude wereld naar de andere.
Fandral. Hoeveel van die vrouwelijke krijgers heb je eigenlijk...
boos gemaakt. - Laten we zeggen...
dat ik akelig veel lijk op hun schietschijf.
Er zijn indringers.
Ze hebben de geur. Eropaf.
Zakken.
Kijk daar.
Sentrie's. We moeten een andere route zoeken.
Jij kent de plattegronden net zo goed als ik. Dit is de enige weg.
We hebben andere problemen.
Daar.
Broer. Ze slapen. We kunnen erlangs sluipen.
We gaan ervoor.
Indringers.
Hou de indringers tegen.
Rennen.
Loki.
Blijf staan.
Wij zijn de zoons van Odin, erfgenamen van de troon van Asgard.
We hebben geen kwade bedoelingen. Laat ons passeren.
Schiet op.
Daar komen ze weer.
Ik zei: Blijf daar.
Dat was niet m'n bedoeling.
Dat weet ik, broer. Maar we moeten nu gaan.
Stel onmiddellijk de koning op de hoogte.
Thor. - Zeg maar niets.
Het was niet jouw schuld. Ze vielen ons aan.
Wij waren de indringers. Ze stonden in hun recht.
Nu zijn er twee IJsreuzen dood vanwege mij.
Wat heb je te melden? - Koninklijke Hoogheid.
Hellevuur Staal is gevonden. - Door wie?
De zoons van Odin. Ze hebben twee Sentrie's vermoord en zijn gevlucht.
Vader.
Bereid m'n leger voor. We vallen vandaag Asgard binnen.
Hij zou niet alleen moeten gaan. - Geen enkele man moet daarheen gaan.
Sif.
Nee, wacht.
Ben je gek geworden om hier te komen?
Ik heb je nodig.
Wat zeg je nou? - Ik heb je nodig.
Om vijf paarden voor me te regelen.
Ik heb geen tijd voor je vijandigheid.
Ik heb alleen je hulp nodig.
Nee. Ik ben juist hier om bij jou vandaan te zijn. Ga weg voor ze je ontdekken.
Ik kom net van Jotunheim vandaan. Er zijn vreselijke dingen gebeurd.
Ik moet naar huis toe. - Wat moest je in Jotunheim?
Om dit te vinden.
Het zwaard van Surtur.
Wil je me nu alsjeblieft helpen?
Op je knieën, mannetje.
Of sterf al staande.
Er komt een koufront aan.
Een bekende.
Ik zal uw strijdwagen klaarmaken.
Geirmarr, ik wil op audiëntie bij je vader. - Je kunt met mij praten.
Dan zal ik het eenvoudig voor je houden.
Je aanwezigheid schendt ons vredesakkoord.
We hebben geen akkoord meer. Daar heeft Thor voor gezorgd.
Koning Thrym, stelde ons akkoord zo weinig voor...
dat het verbroken kan worden door een misstap van de jeugd?
Hij heeft het Hellevuur Staal en vermoordde twee Sentrie's.
Odin, wist je hier niet van?
Nee.
Dat verandert helaas niets.
Met zijn optreden heeft Thor de oorlog verklaard aan Jotunheim.
Eminentie, wat kan ik u bieden zodat we deze oorlog kunnen voorkomen?
Alvader, de IJsreuzen verzamelen zich in de vallei.
Ze wachten op de inwilliging van hun eis. - En die is?
Ik heb tot zonsopgang om het zwaard van Surtur terug te geven.
Heeft hij die gevonden? - Ja.
Hij heeft er twee Sentrie's mee gedood.
Sire. We moeten ze vinden voordat de Jotuns hen vinden.
Met uw toestemming zal ik ze met de Einherjar naar huis begeleiden.
Je weet niet waar je moet zoeken. Ze kunnen overal zijn.
De doden vielen in het noorden.
De Sentrie's zouden deze brug bewaken. Als ze die zijn overgegaan...
moeten ze via Svartalfheim terug naar Asgard.
Ben je bereid om daar terug te gaan? - Om uw zoons te redden, ja.
Je onbaatzuchtigheid zal worden beloond. Dank je.
Luister goed, zoon van Odin.
Jou hierheen sturen, was een grote vergissing.
Jij vergist je, Brunhilda. Ik ben namelijk niet alleen gekomen.
Dat maakt niets uit.
Hildy, liefje. Waarom houden we niet op met dit gedoe.
Stil, mannetje. Jullie staat hetzelfde te wachten als Odins laatste spion.
Denk je nou echt dat de prins van Asgard hier komt spioneren?
Ik denk dat je de vrouw komt opeisen die jouw omhelzing is ontvlucht.
Ik ben gekomen voor paarden. Meer niet.
Laat ons gaan. We moeten terug naar Asgard.
Ontsnappen naar Asgard, bedoel je.
Ik weet over je diefstal. Je wilt het vuurzwaard aan Odin geven...
zodat hij eventuele opstandelingen kan onderdrukken.
Ik wil alleen dat het zwaard niet in verkeerde handen valt.
Wie ben jij om daarover te oordelen?
Misschien hoort het in mijn handen.
Luister goed, wichten.
Laat de gevangenen onmiddellijk vrij.
Loki. De laatste minuten van je broer zijn aangebroken.
Tenzij je dat wapen opbergt.
Loki, doe het. Het vuurzwaard mag niet meer gebruikt worden.
Geef het aan mij.
Maak ze klaar voor executie. - Nee.
Hou je mond, Sif. Anders kun je ze vergezellen.
Wat is dit voor tovenarij? - IJsreuzen.
Dood ze allemaal en zoek het zwaard.
Hallo? Iemand?
Kan iemand ons naar beneden halen?
Moordenaar. Nu ga jij eraan.
Snel, help me met die slagtanden.
Dooi.
Hou ze tegen, jongens. - Stop.
Maar de Reuzen. - Typisch iets voor mannen...
om te denken dat we bescherming nodig hebben.
Neem dit en verdwijn.
Sif. Geef ze paarden en begeleid ze naar Asgard.
Ja, milady.
En Sif...
Kom pas bij ons terug als je er echt klaar voor bent.
Waarom groeit er hier niets?
Dat was een laatste gift van koning Thrym.
Eindigde jullie oorlog niet in Jotunheim?
De oorlog wel, maar niet het doden.
Er werden gletsjers ingezet en de hoop verdween...
dat er hier ooit nog iets zou groeien. - Raadsman.
Ik besef dat dit moeilijk moet zijn. Maar we hebben een missie.
Natuurlijk. Vergeef me.
De kinderen kunnen niet zonder water.
De enige bron ligt voor ons. Als ze hier zijn...
dan vinden we ze daar.
Doorzoek het gebied.
Ander, je verliest je scherpte.
Hoogheid, wees gerust, het zal niet weer gebeuren.
En dan te bedenken dat we niet met ze mochten trainen.
Thor, Loki. Wat fijn om jullie te zien. - Algrim.
Wat ben ik blij jou te zien. - Hoe wist je dat we hier waren?
Van de IJsreuzen. Ze zijn in Asgard en dreigen met oorlog.
Bedoel je vanwege mij? - Het was een ongeluk, Algrim.
Er was geen kwade opzet. - Dat maakt niet uit.
Ze eisen het zwaard ter compensatie.
Nee. Dit wapen zaait dood en verderf. We kunnen het niet zomaar weggeven.
Daar is je vader het mee eens. Daarom zijn we hier.
Thor, je hebt deze last lang genoeg gedragen.
Laat mij hem van je overnemen. - Graag.
Het is puur kwaad.
Nee, de IJsreuzen zijn het kwaad.
Het leed. De vervolging.
De onderwerping. Het eeuwige lijden dat ze m'n volk hebben opgelegd.
Er kwam geen einde aan hun wreedheid. - Algrim?
Ik weet dat dit wapen jou veel leed heeft bezorgd.
Maar er was een tijd dat het hoop bood. Een belofte van vrijheid.
Deze plek is een kwelling voor je. We moeten gaan.
Wist je dat we destijds naar Odin zijn toegegaan?
Dat we z'n hulp hebben ingeroepen in onze oorlog tegen de IJsreuzen?
Maar hij weigerde.
We moesten ons tot Surtur en dit zwaard wenden om te overleven.
Pas toen deed je vader mee.
Tegen ons.
Hij versloeg Surtur en bezegelde het lot van mijn volk.
Algrim.
Ik weet nu waarom ik werd bespaard.
Om de Donkere Elven te wreken en een oordeel te vellen.
Nee.
Als je thuiskomt, zal ik je begraven in de as van Asgard.
Wat moeten we doen?
We zoeken de paarden en dan een manier om hem tegen te houden.
Odins Donkere Elf.
Hij draagt het Hellevuur Staal.
We moeten het nu van hem afpakken. - Ik heb Odin tot zonsopgang gegeven.
We wachten.
Algrim?
Hier, sire.
Algrim, waarom?
Dat moet u toch heel goed weten.
Hou je me nog steeds verantwoordelijk voor het lot van je volk?
U had de IJsreuzen kunnen verslaan. - Nee.
Die oorlog was verloren. Al had ik elk leven in Asgard opgeofferd.
U liegt.
We hadden wel een manier gevonden.
Surtur was geen redder. Hij was een demon.
Hij wilde alleen maar Jotunheim veroveren.
En daar was het niet bij gebleven.
Door hem erbij te betrekken, liepen alle negen werelden gevaar.
Makkelijk gezegd als uw volk nog leeft.
De zon komt op, vader. Odin heeft nog steeds het Hellevuur Staal.
Begin maar.
Schiet terug.
Vuren.
We zijn te laat.
Sif en jullie drieën gaan onze mensen helpen.
Loki en ik gaan vader redden.
Zeg op. Jullie kunnen toch wel vechten, hè?
Natuurlijk. Hadden we al verteld over... - Kunnen jullie vechten?
Ja, als het moet.
Je schiet hier niets mee op.
Het is al genoeg dat de oorlog die je ontweek, nu plaatsvindt.
En deze muren die je hebt beschermd ten koste van mijn volk...
zullen afbrokkelen.
Dat zwaard heeft z'n laatste slachtoffer gemaakt.
Niet zolang het huis van Odin nog intact is.
Vader.
Alstublieft, hou vol.
Ik kan je dit verraad niet vergeven.
Maar ik kan ook de jaren niet vergeten dat je m'n vriend was.
En van m'n familie.
Monster.
Broer, het is al goed.
Blijf bij vader.
Eminentie. Ik ben Thor, de zoon van Odin.
Ik geef u het zwaard terug en bied me aan als uw gevangene.
Zodat we dit conflict kunnen beëindigen.
Dood hem.
Wacht.
Waar is Odin? - Algrim heeft ons verraden.
Mijn vader ligt op sterven. - En de Donkere Elf?
Hij is gedood door m'n broer.
Ik heb je vader nog gewaarschuwd om hem niet op te nemen.
Velen zijn op zoek naar dit wapen.
Want daarmee kunnen zelfs de zwaksten tegen Jotunheim in opstand komen.
Dus ik aanvaard je vredesoffer.
De oorlog is beëindigd.
Vader, we hebben de overwinning bijna binnen.
Onderschat de kracht van dit koninkrijk niet.
En wij hebben datgene waar we voor kwamen.
En mijn lot?
Door jou zijn er twee Jotuns dood.
Maar je hebt vele anderen gered door dit wapen terug te geven.
Ga nu. Zorg voor je vader.
Zoon van Odin.
Je hebt je lang genoeg verstopt.
Ik verstop me niet. Ik ben hier graag.
Ik weet dat je je daad betreurt.
Maar je deed wat je moest doen om ons te redden.
Nee, ik zocht wraak.
Als ik Algrim was geweest, had ik precies hetzelfde gedaan.
Wie weet waartoe we in staat zijn als onze familie wordt bedreigd.
Hopelijk hoeven we zo'n keuze nooit meer te maken.
Ik ga vader opzoeken. Ga je mee?
Ja.
Straks.
Komt een bezoekje gelegen? - Natuurlijk. Kom binnen.
Hoe gaat het met je broer? - Het komt wel goed.
En jij? - Met mij komt het ook wel goed.
Je hebt vast veel aan je hoofd. - Vader, ik had naar u moeten luisteren.
Ik wilde mezelf zo graag bewijzen. - Ik had ook naar jou moeten luisteren.
Hoezo?
Je kwam als een man naar me toe omdat je je kracht wilde bewijzen.
Ik zag alleen een jongen. - Dat was ik ook.
Door mijn achteloze optreden heb ik een oorlog ontketend.
Dat klopt. Je hebt gezien hoe weinig daarvoor nodig is.
Maar je zag ook de waarde van vrede, ook al zijn de offers daarvoor groot.
Ik heb er jaren over gedaan om die wijsheid te vergaren. Zoon.
Het huis van Odin is nog nooit zo solide en gerespecteerd geweest.
Je hebt dit koninkrijk eer aan gedaan.
We waren nog niet in Jotunheim en de problemen begonnen.
We waren in een café voor een maaltijd...
en werden omringd door de smerigste beesten van alle negen werelden.
Witte beren? - Wolven, liefje.
Die lusten die witte beren rauw. Net als ik.
Hoeveel zaten er achter je aan?
Zeven. - Tien.
34.
Jongens, zijn jullie weer leugens aan het vertellen?
Het was tenslotte midden in de nacht. - Er was nauwelijks licht.
Ik weet zeker dat ik er minstens 50 zag.
Hij heeft gelijk, 50.
Gelukkig wist ik hoe ik ze moest aanpakken.
Ze vielen aan, hun vacht vol klitten, watertandend.
Ze zagen ons als vlees uit Asgard.
Dus gingen ze als eerste achter Volstagg aan.
Ik hoor dat je vader steeds meer aansterkt.
Dat klopt. Met nieuwe littekens.
Mooi. Fijn om te horen.
Ik hoorde dat jij mag gaan trainen met de nieuwe Einherjar.
Alsof jij daar niets mee te maken hebt. - Nee. Je hebt jezelf bewezen.
Het is je eigen verdienste.
Al ben ik blij dat het geen gewoon meisje is dat me met een hooivork versloeg.
Wil je revanche? - Zeker weten.